Deregulering zonder Herijking: Waarom de overheid, ondanks krimpambities, toch blijft groeien
door Joost van Breda, Lex Hoogduin en Joris Naalden
Pogingen tot vereenvoudiging zonder herijking zijn ineffectief. We moeten naar een herinrichting van de overheid naar klassiek-liberale principes, net zoals Argentinië dit doet.
Inleiding
Op 30 januari publiceerden regeringspartijen D66, VVD en CDA hun coalitieakkoord (het “akkoord”) waarin zij onder andere zeggen te streven naar een slanke, slagvaardige en betrouwbare overheid. Daartoe kondigt de coalitie deregulering aan via een periodieke Vereenvoudigingswet, het schrappen en vereenvoudigen van minimaal 500 regels en een afbouw van het ambtenarenapparaat (akkoord, p. 5-6). Maatschappelijke partijen worden uitgenodigd om vroegtijdig mee te denken.
Wij bekritiseren de onderliggende beleidsrichting, die naar onze verwachting zal leiden tot een verder toenemende rol van de overheid, zeker nu de oppositie aan het minderheidskabinet heeft aangekondigd dat het parlement zich niet gebonden acht aan het voorgenomen financieel kader (TK, 36 848). Pogingen tot deregulering en inkrimping zijn zinloos zolang de overheid steeds meer doelen stelt, deze slechts ten dele realiseert en daaruit concludeert dat meer regie noodzakelijk is. Oplopende uitvoeringsproblemen, onderuitputting van budgetten en inflatoire druk versterken zo de vicieuze cirkel van uitvoeringsfalen en hernieuwd interventionisme.
[....]
