Do’s en don’ts voor de verdeling van meerjarensubsidies in de cultuursector

Het verdelen van subsidies in de cultuursector is per definitie complex en ligt gevoelig. Er is namelijk sprake van schaarste: de ambities van de culturele sector zijn groter dan de beschikbare middelen. Meerjarige regelingen worden dus altijd overvraagd.

Daarnaast is cultuur niet te vangen in harde criteria. Er is dus altijd (ook) een (inter)subjectief oordeel nodig, bijvoorbeeld als het gaat over ‘artistieke kwaliteit’ of ‘de waarde voor de stad’. Hierover ontstaat dan ook vaak discussie.

Voor de verdeling van meerjarensubsidies kiezen overheden en fondsen vaak voor een tenderprocedure. We merken dat zowel beleidsmakers als culturele instellingen de laatste tijd vaak de vraag opwerpen of de tenderprocedure wel passend is. Ook zien we dat overheden worstelen met een groeiend aantal bezwaren na afloop van subsidieprocedures.

Onze visie is: het hoeft niet helemaal anders. Een tenderprocedure in combinatie met een integrale afweging kan best goed werken, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Het slim inrichten van het proces maakt het mogelijk om de subsidies zo te verdelen zodat de betrokkenen over het algemeen tevreden zijn en zodat er een levendig cultureel klimaat blijft bestaan.

[....]