Kostendelersnorm en woningdelen: meer samenwonen, maar tegen hoge prijs
De kostendelersnorm verlaagt de uitkering per persoon als meerdere uitkeringsgerechtigden op één adres wonen, om stapeling van uitkeringen boven het sociaal minimum te voorkomen. De norm geldt in de Participatiewet (bijstand en AIO) en in IOAW, IOAZ, Anw en Toeslagenwet, maar met een eenvoudiger afbouwpad in die laatste drie. Ongeveer 3–10 procent van de uitkeringshuishoudens heeft feitelijk met de kostendelersnorm te maken.
Belemmeringen
Woningdelen komt meestal voort uit bestaande relaties en de krappe woningmarkt, maar veel mensen kiezen er juist niet voor vanwege privacy en de wens om zelfstandig te wonen. Naast deze niet‑financiële factoren spelen onduidelijkheid over regels, angst voor terugvorderingen, administratieve lasten en het inkomenseffect van de kostendelersnorm mee. Uit enquête en focusgroepen blijkt dat afschaffing of versoepeling van de norm de drempel tot woningdelen kan verlagen, vooral bij woningdelen met één familielid; grotere groepen blijven weinig aantrekkelijk, ook bij hogere financiële prikkels.
[....]
